شنبه 27 آبان 1396
 
 
   
 
 

جدیرین اخبار

پربازدیدترین

 
کد خبر: 271 تاریخ انتشار: 1394-10-03 تعداد بازدید: 768 sendارسال به دوستان
ذخیره
printنسخه چاپی
           

بن بست های ترافیکی شهر بابل


شهر بابل که با 32 کیلومتر مربع در کنار بابلرود به صورت طولی رشد کرده است. دارای مشکلات فراوانی از نظر شکل هندسی خیابانها و تردد خودروها می باشد. نقشه برداری و ایجاد خیابانهای جدید در سال 1310 که بارفروش به بابل تغییرنام یافت آغاز شد. دو رود در ضلع شرقی شهر به نام های ارباب رود و آقارود، وبابلرود در ضلع غربی شهر، بابل را در خود محصور کرده بودند. طولانی ترین و بزرگترین خیابانهای شهر بابل، یعنی امام خمینی (بازار) و شهید مدرس فعلی مرکزیت شهر را به شمال و جنوب بابل تشکیل می دادند. و نظر به اینکه در ضلع جنوبی شهر یعنی سبزه میدان، منطقه باتلاقی و پست بحراِرم وجود داشت و با صرف هزینه ده هزارتومان خشک گردید. عملاً به خاطرحدود 4 متر پایین تر بودن از سطح خیابان و میدان هلال احمر فعلی کارایی خود را به عنوان یک خیابان دسترسی به دیگر نقاط شهر از دست داده است. و زمین فوتبال و پارک شهید شکری در حالتی گودالی و نامطمئن از نظر زندگی و تردد، منطقه وسیعی از منطقه تاریخی بحرارِم را به خود اختصاص دادند.

اکنون که شهر بابل از شمال و جنوب با توسعه شهری مواجه شده است. بخوبی مشکلات کمبود خیابان و راههای دسترسی مطلوب، به سایر نقاط شهر را که تقریباً حالت بن بست  به شهر داده است بخوبی قابل رویت است.

در زمانی که در دوره رضاخان(پهلوی اول) خیابانها و بازار بابل طراحی و ساخته می شد. تا سالهای طولانی یعنی سه دهه بعد، شمالی ترین نقطه شهر بابل حوالی جایگاه بنزین مقابل سالن ورزشی آزادی و ایستگاه کیاکلا، و جنوبی ترین نقطه آن میدانهای کارگر و هلال احمر فعلی بود. و خیابان کارگر فعلی (حدفاصل میدان کارگر تا هلال احمر) وجود نداشت. و راه ارتباطی بین این دو میدان، خیابان سبزه میدان یعنی دبیرستان شاهپورسابق و امام خمینی فعلی بود و تردد خودروها و رفت و آمد شهروندان از طریق این خیابان باریک انجام می شد. یعنی میدان کارگر به عنوان میدانی بن بست در ابتدای خیابان بازار، و انتهای آن میدان ایستگاه کیاکلا بود. که شهروندان برای سفر به شهرهای شرق استان همچون قائم شهر و ساری و سایر نقاط  می بایستی از ایستگاه کیاکلا و جاده قدیم قائمشهر،عبور می کردند.

میدان ولایت فعلی مبدا ورودی مسافران از تهران و آمل و روستاهای جنوب بابل بود. که قبل از دهه چهل خورشیدی، این ورود از طریق جاده قدیم آمل و پل محمّد حسن خان صورت می گرفت. و پس از آن یعنی سال 1343از جاده جدید آمل و پل موزیرج انجام می گیرد.

میدان ایستگاه (17 شهریور) در مرکز شهر بابل بخاطر آن ایستگاه نامیده شد که یک ایستگاه واقعی برای حمل و نقل مسافران و بار با سواری، اتوبوس و کامیون بود. پس از توسعه شهری، ایستگاههای مسافربری و باربری از ایستگاه معروف به سایر نقاط شهر که به دروازه شهرهای بابلسر، آمل و قائمشهر اشتهار یافتند نقل مکان کردند.

در ضلع شمالی شهر بابل، سه راه اوقاف فعلی که به ایستگاه بابلسر معروف بود تقریباً انتهای شمالی شهر در این قسمت از شهربود. و ایستگاه اتوبوس بابلسر از سه راه چیت سازی و سواری از ایستگاهی جنب بانک صادرات سابق سه راه سابق (جنوب غربی میدان ) مسافران را به بابلسر انتقال می دادند.

پاسگاه ژاندارمری به نام گروهان ژاندارمری در کنار دبیرستان آیت الله نوری سابق قرار داشت. در سال 1344 که پس از سیل سهمگین بابلرود خانه های مردم در محله های قاضی کتی و گِله محله ویران گردید. در منطقه نفتی محله، که بخشی از آن هم اکنون به صد دستگاه معروف است یکصد واحد مسکونی کوچک با حیاط برای سیل زدگان ساخته شد و در اختیار خانواده های آسیب دیده از سیل قرار گرفت. در آن سالها مناطق رضیاکلا، نفتی محله و حمزه کلا خارج از شهر قرار داشتند و اکثر ساکنان این مناطق دارای زمینهای کشاورزی یا دامداری بودند. در محل دانشگاه صنعتی نوشیروانی فعلی نیز قطعه زمین چند هکتاری مزرعه باقلا قرار داشت. سردر ورودی این مزرعه چند دیوارمخروبه آجری قرار داشت که اکنون سردر فعلی دانشگاه است.

 از دهه چهل که راههای مواصلاتی بابل از سمت جاده جدید قائم شهر از طریق میدان کارگر، و جاده جدید آمل و منطقه موزیرج ، و جاده بابلسر از سمت سه راهی حمزه کلا به طرف صد دستگاه و سه راه بابلسر انجام می شد موجب گردید تا توسعه شهری بابل آغاز شود و آن بافتی که از دوره رضاخان بوجود آمده دستخوش تغییراتی در جهت های اربعه شهری شود که با احداث جاده های کمربندی شرقی و غربی در دهه پنجاه این تغییرات شکل گسترده تری بخود گرفت.

مشخص نبود به چه دلیلی جاده های کمربندی شرقی و غربی هر کدام به طول 4 کیلومتر در فاصله کمی از نقاط شهری طراحی و ایجاد گردید. به طوری که شروع کمربندی شرقی از سه راهی ورودی از طرف قائم شهر که بعد از چند سال تبدیل به میدان شهید کشوری گردید آغاز، و با گذر از ایستگاه کیاکلا میدان شهید بزّاز فعلی در سه راهی حمزه کلا که بعد تبدیل به میدان شد، از شهر خارج می شد.

کمربندی غربی نیز ابتدای آن از پمپ بنزین ایستگاه آمل آغاز می شد وبالاتر از سه راهی حمزه کلا که میدان 7 تیر فعلی یا حمزه کلای دوم است از شهر خارج می شد. گفته می شود غیر از مسائلی از قبیل ایجاد مرغوبیت برای فروش زمین درمحدوده شهری، علت اصلی آن وجود بابلرود درغرب و ارباب رود و آقارود در شرق شهر بوده است که کمربندی های شرقی و غربی را در فاصله چند صد متری از خیابانهای اصلی شهر و محلاتی نظیر قاضی کتی، گِله محله محدود کرده است.

کمربندی شرقی نیز هر چند فاصله آن تا میدان شهید کارگر، و چهارراه نواب تا شهدا حدود یک کیلومتر بود اما در ایستگاه کیاکلا در داخل محدوده شهری قرار داشت. که مشکلات عدیده فعلی نیز از همین احداث جاده های کمربندی شرقی و غربی در جوار بافت شهری بود که در فاصله کمتر از یک دهه، بیشتر بر ترافیک شهری بابل دامن زده شد. هرچند این خیابانهای درون شهری نام کمربندی های شرقی و غربی را بر خود دارند. اما درعمل به خیابانهای توسعه شهری تبدیل شده اند و باید برای احداث کمربندی های جدید فکری اساسی کرد. که با وجود شروع کمربندی های جدید هنوز به صورت کامل اجرایی و عملی نشده اند.

کمربندی جدید با عنوان کنار گذر جنوبی که حدود 16 کیلومتر طول دارد پس از گذشت سالها به یک پروژه تاریخی در بابل تبدیل شده است. در حالی که می بایستی در مدت 4 سال مورد بهره برداری قرار می گرفت هنوز اندرخم یک کوچه است و پیشرفت نصفه و نیمه ای دارد.

کمربندی شرقی دوم هم کلاف سردرگمی است که به طول 5/3 کیلومتر فعلاً از منطقه کِتی در ورودی شرقی بابل به طرف میدان شهید بزّاز امتداد دارد و خودروها در ترافیک این میدان می مانند. که می بایستی از طریق حیدرکلا راه جدیدی بازگشایی شود تا این کلاف سردرگم تا پارک نوشیروانی و بلوار آیت الله حائری سر و سامان داده شود . اما در داخل شهر اوضاع بیشتر پیچیده است. ورود خودروهای سنگین به داخل شهر منطقه ای به طول حدود 8 کیلومتر از ورودی غربی از طرف آمل تا منطقه کِتی در ورودی شرقی بابل همه روزه شاهد بزرگترین راهبندانها و ترافیک پیچیده ای به ویژه در میدانهای ولایت، کارگر و کشوری هستیم. که تا کنون چند شهروند نیز در همین حوالی در برخورد با خودروهای سنگین جان شان را از دست داده اند و به طرز فجیعی کشته شدند. منطقه ای که به نام بحراِرم اشتهار دارد در حقیقت ضلع جنوب شهر بابل را در حالت تنگنا و بن بست قرار داده است که با توجه به توسعه شهری راه گریزی برای عبور از این بن بست نیست.

برای مثال اگر بیماری نیاز به بیمارستان آیت الله روحانی داشته باشد از مرکز شهر هیچ راه مناسب و سهلی برای عبور روان خودروها برای رسیدن به خیابان گنج افروز (کشاورز) وجود ندارد. اگرچه چند خیابان جدید همچون بلوار ساحلی ، خیابان ثباتی و پرستار در جنوب شهر ایجاد شده است اما این مشکلات بغرنج هنوز وجود دارد. جاده ساحلی کمک قابل توجهی برای کاهش ترافیک در ضلع غربی شهر کرده است. اما به صورت طرحی سهل و کم خرج که شامل تسطیح اراضی ساحلی و آسفالت معبر بوده است آماده سازی شده است و هیچ اصول و معیارهای جاده سازی در آن رعایت نشده است و علاوه بر خطر تصادف ، در اکثر روزهای بارانی با سیلاب و طغیان بابلرود بخشی از آن مسدود و غیر قابل استفاده می شود.

میدان شهید کشوری که از شلوغ ترین و بی نظم ترین میدانهای بابل در مبداء ورودی شرقی شهر است فاقد چراغ های راهنمایی است و حرکت خودروها برای ورود به مسیر های اربعه یعنی بیمارستان شهید بهشتی، میدان کارگر، جاده قائمشهر و کمربندی شرقی با قلدری رانندگانی که زور بیشتری در راندن خودرو دارند انجام می گیرد. که همین مسئله و عدم گذشت در برخی رانندگان همواره موجب ترافیک و راهبندانهای طولانی می شود که به صدها متر در طول روز می رسد. از طرفی تمرکز بیش از 90 درصد پزشکان ، داروخانه ها و مراکز بهداشتی و درمانی در مجاورت بیمارستان شهید بهشتی، خیابان شهید قاسمی را به صورت یک خیابان ساکن و توقفگاه دائمی خودروها درآورده است و طرح های مختلفی که تاکنون برای کاهش معضل ترافیک این خیابان اجرا شده است جوابگوی مشکلات و رافع ترافیک منطقه نبوده است.

بن بست های ترافیکی بابل هر روز با  بازکردن و یکطرفه کردن خیابانها و حذف میدانهای شهر و یا کوچکتر کردن چهاراهها  و میدانها تاکنون نتوانسته است به سر وسامان برسد و هر طرحی که تاکنون اجرا شده است بر دیگر مشکلات موجود افزوده است. حتی با احداث پل روگذر میدان شهید کشوری پس از گذشت چند سال، بخاطر پس زدن ترافیک، چهارراه شهید نواب صفوی یا کاظم بیکی هنوز بازگشایی نشده است. زیرا ترافیک این میدان بیش از ظرفیت این چهارراه موجب امتداد و توقف خودروها به طول چند صد متر تا پایگاه انتقال خون می گردد. یعنی همان ترافیکی که قبل از احداث پل در این منطقه وجود داشت، همچنان استمرار یافته است. در غیر اینصورت می بایستی این چهار راه تاکنون بازگشایی می شد.

برای حل بن بست های ترافیکی شهر بابل بویژه جنوب شهر که از مرکز و شمال شهر بابل تقریباً جدا مانده است نیاز است تا کارشناسان چاره اندیشی کنند تا برای تردد خودروها از شمال و مرکز شهر به جنوب شهر بابل حداقل ترافیک روانی بوجود آید.

 



   نظرات
نام*:
 نظر*:
تصوير امنيتي*:
طراحی شده توسط تیم برنامه نویسی میدا پشتیبانی شرکت شبکه اندیشان (شاناکو)