جمعه 28 مهر 1396
 
 
   
 
 

جدیرین اخبار

پربازدیدترین

 
کد خبر: 240 تاریخ انتشار: 1394-10-03 تعداد بازدید: 462 sendارسال به دوستان
ذخیره
printنسخه چاپی
           

پرهیز از آسیب رسانی به عزاداری های محرم


با آغاز ماه محرم، ماه پیروزی خون برشمشیر و حق بر باطل، همه ساله آئینهای سنتی عزاداری با شکوه خاصی در تکایا و حسینیه ها و مکانهای مذهبی در اقصی نقاط شهر و روستا در استان و شهرستان بابل برگزار می شود.

این آئین های سنتی از قرن ها پیش و از نسل های گذشته به نسل کنونی منتقل شده است و همچنان پویا و ماناست. بفرموده امام  خمینی (ره) این محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است و یا  ما هر چه داریم از محرم و صفر است. اما در این بین آنچه که رخ می دهد آسیب هایی است که همه ساله ابعاد گسترده ای بخود می گیرد، مسائلی است که عده ای خواسته یا ناخواسته با اعمال نسنجیده خودشان آسیبهایی به حرمتها وعزاداری های این ماه، که ماه امام حسین(ع) است وارد می آورند.

در دهه اول ماه محرم الحرام براساس یک سنت جاری، در اکثر تکایا و حسینیه ها و امامزادگان شهرستان بابل آئینهای عزاداری همراه با مراسم وعظ  و سخنرانی و نوحه خوانی و سینه زنی و در پایان با اطعام همراه است. آنچه که موجب جذب مردم به تکایا می شود اطعام است که عده زیادی را به تکایا و حسینیه ها می کشاند. اغلب افرادی که در این مراسم شرکت می کنند از قشرهای کم درآمد جامعه هستند تا ضمن انجام  عزاداری از تبرک اطعام نیز بهره مند می شوند.

 اما رفتار برخی از کسانی که بعنوان خدمه  در تکایا در امر توزیع غذا همکاری می کنند بسیار زشت و زننده است. آنها بسیاری از ظرفهای غذا را در گوشه و کنار تکیه پنهان می کنند تا در پایان مراسم ظرفهای غذا را به خانه های خود ببرند. غالب آنها نیز از تعهد مذهبی کم بهره هستند و پس از پایان دهه اول محرم در سایر شبها که مراسم عزاداری و سخنرانی در تکایا برگزار می گردد حضور فعالی ندارند. این یک معضل بزرگ در دهه اول محرم است که افرادی قیم مابانه اختیار تکیه را به ید قدرت شان در می آورند. و هر آنچه از دستشان برآید با مردم انجام می دهند. البته کسانی که بانی اطعام می شوند و هرشب هزینه های سنگینی را متحمل می شوند و اداره اوقاف و امور خیریه که بخشی از هزینه های عزاداری و اطعام را تقبل می نماید و یا اداره تبلیغات اسلامی که در اعزام مبلّغ نقش دارد در این زمینه هیچ دخالتی برای بهبود این مسائل بعمل نمی آورند. در حالیکه این رفتارهای غیر معقول و فرصت طلبانه بالاترین آسیبها را به شعائر مذهبی و دینی وارد می آورد و موجب رویگردانی مردم از ورود به مراسم مذهبی می شود. برخی اوقات درگیری بین خدمه و عزاداران آنچنان شدت می یابد که کارشان به پلیس کشیده می شود. آیا مردمی که به تکایا می آیند نباید بعنوان مهمان امام حسین(ع) حرمتشان حفظ گردد؟ خدمه برای چه با عزاداران سالار شهیدان بدرفتاری می کنند. ضرورت دارد اطعام بین کسانی توزیع گردد که از شرایط زندگی خوبی برخوردار نیستند و نیازمند واقعی هستند. این ایام در حقیقت متعلق به آنهاست که به عشق حسین وارد تکیه می شوند و عزاداری می کنند.

در برخی از هیات ها توجه چندانی به سخنرانی ها که فضیلت بیشتری نسبت به سینه زنی و زنجیر زنی دارد، نمی شود. و جوانان و حتی هیات امنا سعی دارند از نوحه خوانی و سینه زنی در شبهای محرم بهره مند شوند. اینها هم آسیب است و باید به آن توجه ویژه گردد. برخی اشعارهای مداحان نیز که برای جذب جوانان به سبک های خوانندگی روز بیان می شود به مداحی های واقعی آسیب وارد کرده است.

رهبر معظم انقلاب در دیدار با مداحان فرمودند:

حرفه‌ مدّاحی حرفه‌  بسیار باشرافتی است؛ چرا؟ چون در طول تاریخ کسانی بودند که ستمگران را، ظالمان را، زورگویان را مدح میگفتند و مدح میکردند؛ امروز هم هستند. امروز هم در دنیا کسانی هستند که زبان میگشایند به مدح پلیدترین انسانهای عالم، یا قلمهایشان را با مزد ــ با مزدی کثیف و پلید ــ در این راه به‌کار می‌اندازند؛ شما به‌عکس، زبانتان، نفَستان، حنجره‌تان، قدرت هنری‌تان در خدمت مدح فضیلت است. خاندان پیغمبر خاندان فضیلتند؛ سرتاپا فضیلت. مادح خورشید مدّاح خود است؛  شما در واقع با مدح فضیلت خاندان پیغمبر، مدح خودتان را هم میکنید و در واقع شرافت این شغل را نشان میدهید.

امروز جامعه‌ مدّاح کشور، فرصت بسیار بزرگی را در اختیار دارد؛ شما مجالسی تشکیل میدهید؛ جمعیّت‌های بزرگ، گاهی جمعیّت‌های هزاران نفری و غالباً هم جوان جمع میشوند پای منبر شما و پای خواندن شما و مدیحه‌سرایی و مرثیه‌خوانی شما؛ از این فرصت بهتر؟ این‌همه مخاطب، این‌همه دل آماده‌  شنیدن و نیوشیدن، این همه نفوس آماده‌ تربیت شدن در اختیار شما هستند؛ این فرصت است؛ این فرصت را مغتنم بشمرید؛ از این فرصت بهترین استفاده را بکنید.

بهترین استفاده‌  از این فرصت چیست؟ تبلیغ معارف دین؛ تبلیغ همان چیزی که این بزرگواران، این نشانه‌های عظمت و فضیلت برای خاطر آن، جانشان را کف دست گرفتند؛ این‌همه رنج بردند؛ این‌همه مصیبت کشیدند؛ حادثه‌  عاشورا به‌ وجود آمد؛ حوادث گریه‌آور صدر اسلام به‌ وجود آمد. [اینها] برای چه بود؟ برای ترویج معارف دین بود. از این فرصت برای ترویج معارف دین، برای سوق دادن نسل جوان به عمل به دین، به عمل به شریعت، به عمل به مسئولیّتهای بزرگ این دوران استفاده کنید. امروز کشور ما، ملّت ما و دنیای اسلام محتاج درست فهمیدن، درست عمل کردن و ایستادگی کردن است. ملّت ایران الگو است؛ در میان ملّت، جوانان موتور حرکتند. این جوانها در اختیار شما هستند؛ یعنی شما با یک نگاه ملاحظه خواهید کرد که به یک معنا موتور حرکت دنیای اسلام، زیر کلید شما است. معارف دین را تبلیغ کنید.

آنچه را مردم احتیاج دارند و آنچه را این جوانها احتیاج دارند برای پاک بودن، برای پاک زیستن، برای سبک زندگی اسلامی، برای مسلمان شدن به‌معنای واقعی کلمه، برای عاقبت به خیری، به اینها یاد بدهید؛ این در اختیار شما است. کِی ما در طول تاریخ این‌همه مجلس داشتیم که در آنها این‌همه جوان جمع بشوند و دلهایشان را در اختیار شما بگذارند. در زمان ما و در دوره‌ جوانی ما در مشهد اگر همه‌  مدّاحها را میشمردند، از پنج شش نفر بیشتر نمیشدند، در تهران هم یک‌خرده بیشتر از این. این‌همه مجلس، این‌همه گوینده، این‌همه خواننده، این‌همه هنر، این‌همه صدای خوش، شعرا هم به‌کار می‌افتند و آنها هم شعر میگویند؛ از این فرصت استفاده کنید؛ این هم نکته‌ بعدی.

و نکته‌ آخر؛ پرهیز از انحراف، پرهیز از خرافه‌گرایی، پرهیز از مشکل‌تراشی در عقاید جوانها؛ گاهی ما یک کلمه‌ای میگوییم که یک گرهی در ذهن جوانِ مخاطب ما به‌وجود می‌آید؛ این گره را چه کسی میخواهد باز کند؟ این گرهی را که ما با بیان ناقص خودمان یا بیان غلط خودمان یا بی‌توجّهی و بی‌مسئولیّتی خودمان در ذهن این جوان به‌وجود می‌آوریم و عقیده‌  او را دچار مشکل میکنیم، این گره چگونه باز خواهد شد؟ اینها مسئولیّت است. اینکه ما مجلس عزاداری و مدح سیّدالشهدا را ــ که عظمت او به‌خاطر شهادت است، عظمت او به‌خاطر فداکاری در راه خدا است، عظمت او به‌خاطر گذشت است؛ گذشت از همه چیز، از همه‌  خواسته‌ها، از همه‌  مطلوبها ــ تبدیل کنیم به یک نقطه‌  سبک، به یک جایی که یک تعدادی جوان لخت بشوند، بپرند هوا، بپرند پایین و ندانند چه میگویند، درست است؟ این شکر این نعمت است که خدا به شما داده؟ این صدای خوش نعمت است؛ این توانایی اداره‌  مجلس نعمت است؛ اینها چیزهایی است که خدا به همه نداده است، به شما داده؛ باید این نعمتها را شکر بگزارید.

 با توصیه های رهبری، مشخص است که وظیفه مدّاحان در انجام رسالتی که بعهده دارند بسیار خطیر و سنگین است. حرکات و سخنان مداح  همواره در جوان بسیار تاثیرگذار است و هرچه مداح بگوید جوان می پذیرد. لذا مدّاحان باید بفرموده رهبری بهترین بهره مندی را از این موقعیت در جذب جوانان به شعائر اسلامی بنمایند و نگذارند جوان فقط جذب اشعار یا ریتم زیبای مداحی گردد. توجه به معانی اشعار مهمتر از خود مدّاحی است.

علاوه بر رسوخ شیوه های جدید عزاداری در سوگواری ها برخی شیوه های نامأنوس در دسته های عزاداری در روزهای هفتم و تاسوعا و عاشورای حسینی نیز بحث هایی را مطرح کرده است و علما بر پرهیز از آن تذکراتی داده اند. هرچند تا اندازه ای گوش شنوا برخی مسائل را درک کرده اند اما تا رهایی از بدعت ها و تحریف ها بازهم باید گفت و هشدار داد تا عزاداری ها و دسته روی ها و مداحی ها از حالت اصیل و واقعی خود که توانسته است قرن ها اسلام را زنده نگه دارد از مسیرش خارج نگردد. همچنان که مقام معظم رهبری در این زمینه فرمودند: همه عزاداران از جمله گویندگان، وعاظ و مدّاحان باید مراقب باشند که شأن و جایگاه این حقیقت عزیز را حفظ کنند و مبادا با برخی خرافه ها یا کارهای غیرمعقول موجب ضایع شدن عزاداری امام حسین(ع) شوند.

اما امروز همه ما مسئولیم تا در آئینهای عزاداری در شبهای ماه محرم و دسته روی های هیات های عزادار در روزهای تاسوعا و عاشورای حسینی در روزهای جمعه و شنبه پیش روی بیش از پیش در حفظ شأن و شئونات عزای امام حسین(ع) همت بگماریم و حرمتها را حفظ نموده، و از بی نظمی ها، بدحجابی ها، حرکات جلف و زننده و کلیه اموری که مغایر با اهداف قیام سالار و سرور شهیدان عالم است بپرهیزیم. و به تأسی از عزاداری هیات های بزرگ و منظم  و پرعظمت عزاداری در شهرهایی همچون یزد و زنجان ، آران بیدگل، کرمان و ... آنگونه که باید به عشق حسین(ع)، عزادار واقعی آن حضرت باشیم. که ایشان همه چیزش را برای اسلام از دست داد تا دین جدّش حضرت محمد (ص) زنده بماند. 



   نظرات
نام*:
 نظر*:
تصوير امنيتي*:
طراحی شده توسط تیم برنامه نویسی میدا پشتیبانی شرکت شبکه اندیشان (شاناکو)