جمعه 28 مهر 1396
 
 
   
 
 

جدیرین اخبار

پربازدیدترین

 
کد خبر: 180 تاریخ انتشار: 1393-08-01 تعداد بازدید: 1175 sendارسال به دوستان
ذخیره
printنسخه چاپی
           

تشکیل اتحادیه مطبوعات محلی وبایدها ونبایدها


تشکیل اتحادیه مطبوعات محلی و بایدها و نبایدها

صمد صالح طبری

 


از مطبوعات همواره به عنوان رکن چهارم دموکراسی یاد می شود. ولی هیچگاه به اندازه سایر قوای سه گانه مجریه, مقننه و قضائیه کشور مورد توجه قرار نگرفته است. در حالی که شما در تعطیلات طولانی نوروزی که مطبوعات منتشر نمی شود شاهد یک خلاء بزرگ فرهنگی در عرصه اطلاع رسانی در سطح کشور هستید.
اهمیت مطبوعات در اطلاع رسانی همچون تنفس برای انسان اهمیت دارد. یعنی به واقع می توان گفت اگر در یک کشور سران قوای سه گانه بخواهند تصمیمات مهمی برای کشور اتخاذ کنند. اگر اطلاع رسانی از این نشست مهم صورت نگیرد به مثانه برگزار نشدن و عدم تصمیم گیری آن تلقی خواهد شد. و اگر این اطلاع رسانی حتی به صورت خلاصه و ناقص هم صورت گیرد همه از اثرهای وجودی آن مطلع خواهند شد. واگر مسابقه ای در رده جهانی در ورزشگاهی برگزار شود و جریان آن مسابقه، یانتیجه آن دیدار به اطلاع مردم نرسد. پنداری مسابقه ای انجام نشده است.

حقوق حرفه روزنامه نگاران یکی از شاخه های حقوق ارتباطات محسوب می شود که در آن مسایل مختلف مقررات حقوقی مربوط به تاسیس و اداره رسانه های همگانی مختلف بررسی می شود. ایجاد حقوق مطبوعات همراه با پیدایش روزنامه نگاری حرفه ای پدید آمد و روبه پیشرفت گذاشته است. به خاطر اهمیت و حساسیت کار روزنامه نگاری، این حرفه جزو مشاغل سخت به حساب می آید. و روزنامه نگاران زودتر از سایر کارکنان دولت بازنشسته می شوند.
متاسفانه به رغم اهمیت حرفه روزنامه نگاری و مطبوعات، مسئولان وقت با آن برخورد مطلوبی نداشته و ندارند. و اگر توجه ویژه ای صورت گرفته است مقطعی بود.

در حالی که مطبوعات و روزنامه نگاران نقش اساسی در اطلاع رسانی برای حل مشکلات مردم و جامعه دارند. اما  صاحبان امتیاز و عوامل اجرایی نشریات و خبرنگاران از مشکلات عدیده ای رنج می برند که نیاز به گفتن و نوشتن نیست.
پس از گذشت سی و  پنج سال  از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، در استان مازندران نیز وضعیت مطبوعات چندان مطلوب نیست. و عرصه برنشریات محلی به واقع تنگ تر شده است و می رود تا نفس و حیات شان در شرایط بغرنج اقتصادی حاکم بر مطبوعات قطع گردد.
در حقیقت آنهایی که باید حامی مطبوعات محلی باشند، خود عامل رکود و نابودی تدریجی مطبوعات محلی هستند. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی  بجای حمایت از مطبوعات محلی ، با ارائه مجوز به کانونهای تبلیغاتی از یکطرف، و نیز صدور مجوز به نشریات سراسری ، برای انتشار ویژه نامه های استانی فرصت خودنمایی و ابراز وجود از نشریات محلی را سلب کرده است. یعنی کانون های تبلیغاتی با انتشار ارزان قیمت آگهی های تبلیغاتی و توزیع آگهی نامه های رایگان در سطح شهرها ، و نیز نشریات سراسری با انتشار انواع نیازمندی ها، آگهی ها و گزارشهای ویژه با تیراژ ی بیش از نشریات محلی، فرصتی برای کسب درآمد و ادامه حیات که نیاز واقعی هر نشریه مستقلی است باقی نگذاشته اند.
هنوز هم حتی یک چاپخانه تخصصی در استان مازندران که ویژه انتشار نشریات محلی باشد وجود ندارد. یعنی به غیر از دو روزنامه محلی در مرکز استان  که دارای چاپخانه مستقلی هستند، سایر نشریات استان در چاپخانه های عمومی شهرهای مختلف استان به ویژه در ساری  چاپ و انتشار می یابند. این وضعیت نابسامان موجب می شود تا برخی اوقات نشریات با تاخیر  و یا با کیفیت نامطلوبی منتشر شوند. در حالی که وجود یک چاپخانه مرکزی ویژه چاپ مطبوعات در استان که بتواند از حمایت های اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان نیز برخوردار باشد به شدت احساس می شود. ولی تا کنون هیچ مسئولی نتوانسته یا نخواسته است برای رفع این مشکل اقدامی به عمل آورد.

سوالی که با این وضعیت مطرح می شود؛ مگر صاحبان نشریات چه گناهی کرده اند که به کارهای فرهنگی روی آورده اند؟
خانه مطبوعات استان مازندران نیز که هر چند سال یکبار، اعضای جدیدی را به خود می بیند، تاکنون نتوانسته است اقدام مناسبی در این زمینه نماید.

اما خانه مطبوعات می تواندبجای برگزاری همایش های غیر ضروری سالانه که محلی برای سخنرانی های تکراری و ملا ل آور مسئولان تبدیل شده است . با مساعدت مسئولان و نمایندگان مجلس شورای اسلامی فکری به حال تاسیس چاپخانه مرکزی مطبوعات استان با سرمایه مشارکتی بخش خصوصی و صاحبان امتیاز نشریات استان نماید. تا یکی از عمده ترین معضلات مطبوعات استان که همانا صرف هزینه سنگین و طاقت فرسایی برای چاپ نشریات توسط صاحبان امتیاز و مدیران مسئول می شود کاهش یابد یا از بین برود. و  صاحبان نشریات به وِیژه هفته نامه ها  فرصت بیشتری برای ارتقا فرهنگی نشریه خود داشته باشند.
علاوه بر این، افزایش روز افزون خبرنگار ان غیر حرفه ای که بخاطر نبودن شغل به خبرنگاری روی می آورند، و بیشتر ویزیتور هستند تا خبرنگار، و برای دریافت آگهی و کادویی و اتلاف وقت در جلسات حضور می یابند از دیگر مشکلاتی است که باید برای رفع آن فکر اساسی کرد. چگونه است که واحدهای صنفی برای دایر کردن فروشگاه باید از هفت خوان رستم پیچ و خمهای اداری بگذرند تا بتوانند چراغ مغازه را روشن کنند. اما خبرنگاری که حساسیت های فراوانی را می طلبد  افرادی هستند که این روزها بدون هیچ مرجع و جایگاهی یک روزه خود را خبرنگار معرفی می کنند و کسی هم نیست که بگوید چرا؟

اکثر نشریات محلی بخاطر نداشتن بودجه فاقد نیروهای حرفه ای و دفتراداری و سایر امکانات مورد نیاز برای تولید و چاپ حرفه ای نشریه هستند. وزارت ارشاد نیز جز صادر کردن مجوز برای ارتقا راندمان کاری خویش به مثابه پدر و مادری که بجای تربیت و پرورش فرزندان فقط در فکر افزایش فرزند هستند هیچ اقدام دیگری انجام نداده است.

از نظر ارشاد نشریه خوب و متوسط و کم کار و پرکار هیچ تفاوتی وجود ندارد. یعنی همه خوب هستند همه هر شش ماهه از مقداری جیره یارانه ای بر خوردار می شوند و هیچ تشویقی در کار نیست یعنی در المپیک مطبوعاتی ارشاد همه نشریات صاحب مدال و نشان مرغوب هستند.

امید است تشکیل اتحادیه مطبوعات استان های کشور بتواند مشکلات پش روی صنفی مطبوعات محلی به ویژه هفته نامه های محلی را برطرف نامید و در صدد ارتقا کیفی آن ها گام های مثبت و بلندی بردارد.

ا



   نظرات
نام*:
 نظر*:
تصوير امنيتي*:
طراحی شده توسط تیم برنامه نویسی میدا پشتیبانی شرکت شبکه اندیشان (شاناکو)